1.

غروب

در آینه از من می گریخت

با سرعت صد و بیست کیلومتر در ساعت

و من

خالی از هرچه زندگی

خالی از هرچه شور

خالی از هرچه فکرش را بکنی

خودم را سپرده بودم

به سیال آسفالت.

 

  
نویسنده : حامد حبیبی ; ساعت ٦:۳٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٥/٢٥
تگ ها :