3.

چه خوبست که تپانچه ندارم

چه خوبست که طنابها همه کوتاهند

چه خوبست...

می خواهم زندگی

قطره قطره قطره

گورش را گم کند

و من بر سکوی قطار ایستاده باشم و

دستمالی تکان ندهم. 

  
نویسنده : حامد حبیبی ; ساعت ٧:٥۳ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/٦/٢۳
تگ ها :